Latest Blogposts

Vier Tekenen van het Narcistisch Slachtoffer Syndroom

om-in-liefde-te-leven-moet-je-angst-te-overwinnen

Narcistische mishandeling heeft een diepe impact. Niet alleen op je leven, maar ook op je hart- en ziel niveau wat kan resulteren in het Narcistisch Slachtoffer Syndroom. Het identificeren van de veranderingen in je karakter die je na narcistisch misbruik kunt ervaren, kan helpen om wat licht te werpen op wat er werkelijk aan de hand is. Het is lastig, maar noodzakelijk, om op een dieper niveau naar jezelf te kijken en de schade die je hebt opgelopen te erkennen. 

Na narcistische misbruik voel je je als slachtoffer vaak machteloos, waardeloos en van binnen gebroken. Deze wonden laten dan misschien wel geen zichtbare littekens na, maar ze kunnen minstens net zo pijnlijk zijn als lichamelijk letsel.

Hier zijn vier tekenen die erop wijzen dat je last hebt van NSS, het Narcistisch Slachtoffer Syndroom:

1. Gevoelloosheid

Alles voelt geblokkeerd. Zelfs als je weet dat je blij zou moeten zijn, is het alsof er alleen een dof gevoel is.

Dit kan hopeloos voelen. Alsof je permanent beschadigd bent en niet meer in staat bent om nog emoties te voelen. Als je het ziet als een stap in de richting van het herstel is het gemakkelijker te accepteren. Je benadert het trauma en het leven vanuit een zacht en zorgzaam perspectief. Laat deze ‘verdoving’ zijn werk maar doen en begrijp dat het je beschermt tegen een aantal dingen die overweldigend kunnen zijn. Zowel positief als negatief. Je lichaam probeert je te helpen!

2. Zoeken naar erkenning en liefde

Dit kan echt een valkuil zijn, omdat het zoeken naar erkenning en liefde zich manifesteert op een manier die sociaal aanvaardbaar is; mensen verblijden, overmatig zorgen voor anderen, aardig zijn voor iedereen en hyper-focussen op je uiterlijk.

Als je dit herkent, is dit waarschijnlijk een onderdeel van een gevoel van schaamte, ontoereikendheid of zelfs schuldgevoel. De onderliggende rede van dit goedkeuring, zoekende gedrag is dat je op de een of andere manier ‘je niet genoeg’ voelt. Dit is een leugen die diep in je hart vast kan zitten en die voor altijd verbannen moet worden. Je waarde als mens is niet afhankelijk van die dingen. Als je dit echt begrijpt, dan kun je beginnen om jezelf met mededogen te bekijken en te ontdekken dat gezonde liefde niet hoeft te worden verdiend.

3. Wrok

Veel voorkomende symptomen van het Narcistisch Slachtoffer Syndroom zijn; prikkelbaarheid, veranderingen in de bloeddruk, hartklachten, frustratie en ongeduld. In wezen leef je dan in een constante staat van verzet tegen de werkelijkheid. Het sleutelwoord op de vraag waar het vandaan komt, is wrok.

Er zijn vele psychische en spirituele redenen te geven waarom wrok giftig is, maar het op te laten houden is nog niet zo eenvoudig. Pas er dan ook voor op dat je niet een gevoel van schaamte ontwikkelt, omdat je deze wrok hebt. Begin met aardig voor jezelf te zijn, hoe dan ook! Wat je nu nodig hebt, is vooral zelf-vergeving. Focus op die inspanning en je zult langzaam beginnen de vrede in jezelf weer terug te vinden. Je ergste wrokgevoelens zullen, met veel compassie en liefde voor jezelf vervagen.

4. Angst en depressie

Slapeloosheid, eetlustveranderingen, destructief gedrag, voortdurende angst, een gevoel van onheil en hopeloosheid. Dat is je lichaam dat zegt; STOP! Je lichaam zal je geest blijven martelen, totdat je je overgeeft aan de enige permanente oplossing; liefde voor jezelf.

Een belangrijke sleutel tot het herstellen van narcistisch misbruik is zelf-mededogen. Aardig zijn voor jezelf en begrijpen dat dit allemaal beschermingsmechanismen zijn, is een cruciale stap. Het komt voort uit de angst om geen controle te hebben.

Oordelen over jezelf en veroordelend zijn, is een oneindige valkuil die alleen kan worden doorbroken door acceptatie en liefde. Je hebt hier niet om gevraagd. Je deed het beste wat je kon, in een onmogelijke relatie. Hoe meer je deze waarheid kunt zien, hoe meer je jezelf kunt vergeven.

Door het narcistische misbruik zijn er veel leugens die je moet zien te ontrafelen; dat je niet goed genoeg was, onvoldoende, waardeloos, slecht, vervangbaar, niet geliefd of zelfs schuldig bent aan het misbruik. Het goede nieuws is dat je van deze leugens kunt herstellen. Het slechte nieuws is dat er geen snelle oplossing voor is. Je zult gewoon geduld moeten hebben en met veel liefde en toewijding aan jezelf moeten werken.

Het kan maanden of zelfs jaren duren, maar het overwinnen van je angst en het vinden van liefde voor jezelf is de permanente oplossing.

 

Wil je verbinden met lotgenoten en meer strategieën leren om te herstellen van narcisme in relaties? Kom dan naar de workshop Voorbij het Narcisme.

workshop-voorbij-het-narcisme

 

4 reacties op “Vier Tekenen van het Narcistisch Slachtoffer Syndroom


Comment author said

Door Zingend Voske op 11 maart 2017 om 11:35

Heb wel gedacht zo'n workshop bij te wonen, maar er zijn zoveel meer dingen, niet alleen de narcistische moeder maar ook de gewelddadige vader die overigens de enige normale ouder was. Ik heb het syndroom van Klinefelter, daar kwam ik dankzij mijn zus die toen de verpleging inging achter. Aan dat Syndroom hing o.a. vast een slecht korte-termijn geheugen, iets wat ik overigens op de Klinefelter-site niet hervind, maar wel in het medische boekje wat mijn zus meebracht. Dat wees ook uit als wat al vroeg plaatsvond, als ik het moet geloven was het de juf die huilend bij mijn moeder kwam om te zeggen dat ze met mij niks kon aanvangen en ik met het tempo van de klas niet kon meekomen. Ik kreeg een hersenonderzoek die uitwees dat er aan mijn hersens niks mankeerde, mijn vader meende "dat ik er met de pet naar gooide" en besloot me te gaan helpen met mijn huiswerk en vond op den duur het tempo van de school te laag zodat hij mijn huiswerk verdriedubbelde.

Ik weet nu dat je iemand niet meer dan een uur van stof moet voorzien omdat de hersens het doodeenvoudig niet kunnen opnemen. Ik moest en zou de ehele avond huiswerk maken, mijn broer en zusje konden tv kijken, dat wilde ik ook wel, en zodra ik van tafel meekeek werd ik aan mijn hoofd bijgedraaid in de boeken. Smeken en huilen hadden totaal geen effekt. Mijn moeder zat te puzzelen aan de tafel en gaf geen krimp. Omdat de wijze blijkbaar geen effekt hadden en ook de strafuitvoering met zijn handen op de blote kont, nam hij een teakhouten lat van 70 cm lengte, zei vrolijk: Deed zwiept lekker en zou niet zo snel breken want was 3 cm dik. Dat ik er mee kreeg weet ik niet meer, nadien jaren later begreep ik waarom, het is een trauma, en dat trauma wordt weggedrukt, wat ik wél wist dat ik altijd op mijn onderrug heb gezeten of op het randje van de stoel en dat het altijd brandend pijn deed, veeluit twee tot drie maanden lang of langer als hij tussentijds de wonden weer opensloeg en de school zal nooit vragen om je broek uit te doen, die gaven trouwens helemaal geen krimp, want veelal lag ik te slapen omdat wanneer mijn vader ochtenddienst had ik niet naar bed mocht eer ik het af had, en ik kreeg het ook nooit af. Ik liep al die klassen voor spek en bonen mee. Op het schoolplein mocht ik niet meedoen omdat ik scheel was en met kop en schouders boven iedereen uitstak en zelf te bang en finaal geen zelfvertrouwen had om überhaupt maar te reageren. Op den duur deden de meesters en juffen gewoon met de kinderen mee en werd ik ook door hen verlaagt dat er niets van me terecht zou komen en dat ik maar beter niet had geboren omdat ik een smaad voor mijn ouders was. Na de zesde klas waar ik voornamelijk ben zijn opgesloten in een kamertje om alsnog mijn huiswerk te maken kon ik spontaan over mijn nek gaan door in de boeken te kijken, zo'n afkeer ik ervan had. Hoofdmeester J.W.G. (leeft niet meer - ik hoop dat hij brandt in de hel) heeft me ooit eens laten overblijven en heeft me herhaaldelijk met een priem gestoken terwijl ik het uitkermde van de pijn en hij er zichtbaar van genoot. Hij was het die me naar de ITO stuurde en ik kwam in een klas vol malloten terecht. Aldaar was een gozer die het leuk vond om met een tang je haren te pakken en er dan een ruk aan te geven, zo ook deed hij dat met mij maar ik had op dat moment een houtrasp in mijn hand waar ik hem mee op zijn hand sloeg.

Buiten op het schoolplein stond hij me op te wachten en bewerkte mijn gezicht met zijn vuisten maar ik deed niks terug, durfde dat niet. Een klasgenoot sprong hem op zijn nek en gebood mij 'm te smeren, en ik was net mijn straat in gefietst toen hij me onderuit haalde. Ik stond met mijn rug tegen een auto en hij ging gewoon weer door met zijn vuisten en ik gaf geen krimp........totdat hij de plank met spijkers zag liggen op straat en er naar greep - dat weet ik ook nog maar nadien brak het daar af.

Jaren later, toen ik met schrijven begon en hulp van boven vroeg, kwam ik er alleen achter dat deze jongen zolang als het schooljaar duurde altijd in het ziekenhuis heeft gelegen en dat alles wat maar breken kon bij hem gebroken was.

Ik heb nog eens zo'n kwestie gehad met mijn narcistische vriendin die zich beklaagde dat mijn schoolvriend aan haar zat, zonder specifiek te zijn. Ik ging met hem praten en hij ontkende en ik liet het, tot mijn vriendin wederom klaagde en ik hem daar weer op aansprak maar hij ontkende weer en zei zelfs dat zij een wig tussen onze vriendschap wilde drijven.

Ik wachtte geen derde poging af en zei beneden cola te halen die ik aldaar had laten staan, deed de gangdeur achter mij dicht, opende de voordeur en gooide die weer dicht en toen hoorde ik haar al gillen. Toen ik de deur naar de kamer opendeed zag ik hoe of hij grip had op haar borst, hard inknijpende en hoe of hij met de andere hand in haar broek aan het graaien was.

Toen ik weer bij mijn positieven kwam, lag hij bewusteloos in een plas bloed in de gang, toen ik naar binnen liep zat mijn vriendin te bibberen van angst achter de bank en toen ik vroeg wat er was werd ze nog banger en toen ik weer verdwaasd naar de gang liep, snelde zij langs me heen en zag ik haar door de ruit de straat uithollen en bleef maar hollen, even later bleek de vriend te zijn ontwaakt en was ook deze verdwenen.

Niet lang daarna werd de spanning tussen vriendin en mij heviger, nest geraakte onder de boom, en nadien is het er niet minder op geworden.

Nooit had ik geleerd hoe of ik moest handelen dan slechts wat mijn ouders me vertelden dat schelden geen pijn deed, maar had liever de knuppel, waar mijn vader nadien is mee gaan slaan, dan het gescheld wat diep in je binnenste geraakte en je nog meer bewust maakte dat je niet welkom op deze aarde was.

Bij iedere werkgever, bij iedere klant, wie ook.. werd ik verrot gescholden. Hoe goed of ik mijn werk ook deed. Werkte met een vrachtwagen met een loskraan erop wiens leven dat al had gekost, pas op de laatste dag vroeg ik de baas, met benoemende de persoon die of ik kende om het levebn was gekomen wanneer hij de kraan eens zou maken. Alle keren daarvoor heeft hij veelvuldig waar iedereen bij was uitgekafferd tot soms wel een half uur of langer dat er aan die kraan niks mankeerde, het was 1985 en ik denk dat ik door die zet mijn doodvonnis al had getekend want heb nadien alleen nog maar voor uitzendbureaus gewerkt en kon nergens een vaste job bekomen met uitzondering van de bazen die stevig fraudeerden. Ik heb nadien zulke idiote dingen mee gemaakt die de meeste mensen niet eens willen geloven. Zo schreef ik dat ik naar de chef van de wacht was gegaan van de knuppelwalserij en die bij de situatie had geroepen dat de werknemers alleen maar zaten te kaarten maar niet wilde werken... mij was toen toegebeten dat ik dood zou zijn en heb veelvuldig van de trailer moeten springen om geen vijf of meer ton betonstaal op mijn flikker te krijgen omdat de kraanmachinist de slip van de traan gooide. Veelvuldig kwam ik terecht op de staande unp's die me dermate verwondde en er geen verband oid was en 25 man me sarcastisch stonden uit te lachen wat ze iedere avond deden. Er is zoveel meer, zo godsgruwelijk veel meer... mede de reden dat ik liever hem dat mijn leven gewoon ophoudt en dat troostvoedsel doet me idd de nek om, last van mijn rikketik, knieën en rug. Ik haat het leven wat niet in 1 workshop is weg te praten, bovendien ik kan het van mijn bijstand niet betalen.

 

Comment author said

Door wies op 5 oktober 2016 om 20:52

in de bijbel staat verloochen jezelf en neem je kruis op ,dat wil niet zeggen dat je onzeker moet worden .Al ben je getrouwd wil niet zeggen dat je geestelijk afhankelijk bent van je man .Door schande en schade wijs geworden ,b.v.ik neem de telefoon op en mijn man dacht al dat het zijn baas was en zegt:ik ben er niet ,terwijl ik dit zeg word ik ontzettend nerveus ,ik gruw van leugens, maar het was wel een les om beter op te letten en niet meer zo snel me door anderen iets wijs laten maken of voor te laten liegen

 

Comment author said

Door Angela op 2 oktober 2016 om 14:16

Ben al 17 jaar gescheiden van een Narcist en heb er nog last van.......weinig zelfvertrouwen, geen Eigenwaarde en als er iets gebeurd is het altijd mijn schuld....vind ik zelf..........:'(

 

Comment author said

Door Nadja op 17 oktober 2016 om 11:21

ben ook een aantal jaren gestalkt door een narcist die gelijktijdig collega is.
Hij komt constant verleiden terwijl hij gescheiden is en een "relatie" heeft.
Ik kijk uit naar de periode dat hij het bedrijf verlaat.
Hij maakt me compleet ziek, zware hartkloppingen en is bovendien zwaar jaloers.
Heeft geen respect voor geen enkele vrouw, maar voor zijn vriendin is geld het belangrijkste.
Als er een haar in de boter is met haar, komt hij terug verleiden etc...
Ik word er stapelgek van en denk binnenkort eens naar de vriendin te stappen, een vrouw die waarschijnlijk gelooft dat ze de prins op het witte paard veroverd heeft.

 

Plaats een reactie

error: Content is protected !!